Dorota Sumińska: Wygodnie nam z przekonaniem, że zwierzęta są gorsze

Dlaczego samica pluskwiaka budzi podziw? Jaką cenę za udomowienie płacą psy i koty? I czy komuś byłoby żal, gdyby człowiek wyginął? Odpowiada Dorota Sumińska – lekarka weterynarii, publicystka, autorka książek i propagatorka dobrego traktowania zwierząt, absolwentka Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.

„Należymy do wielkiej rodziny zamieszkujących tę planetę istot, które mają podobne kody genetyczne, więc są do siebie podobne. Może niekoniecznie wyglądamy tak samo, ale my wszyscy, ludzie i zwierzęta, nosimy w sobie spuściznę genetyczną zarówno dinozaurów, jak i pierwszych komórek dryfujących w oceanach przed miliardem lat. Niestety zapomnieliśmy o tym i traktujemy zwierzęta niczym stworzenia gorsze od nas”.

Tak pisze w swojej najnowszej książce „Bądź jak wilk, a staniesz się człowiekiem. Czego możemy nauczyć się od zwierząt”.

– Homo sapiens to jedyny gatunek, który – gdyby całkowicie wyginął – planeta by odżyła, rozkwitła – mówi w studiu pulsara. – A proszę sobie wyobrazić, żeby wyginęły komary. Łańcuch życia zostałby przerwany. Ile innych gatunków by cierpiało z tego powodu? Nie ma drugiego takiego gatunku jak my, który jest tu niepotrzebny. I ludzie nie chcą sobie psuć takiego swojego ładu. Nie chcą się martwić tym, że robią źle. Nie chcą zmieniać tego, co robią, bo to będzie kłopot. A nie lubią kłopotów.

Rozmawiamy z Dorotą Sumińską o zwierzętach. Nie można jednak mówić o nich, zapominając, jak bardzo w ich światy ingerują ludzie. Na szczęście niektórzy z uwagą i w partnerstwie. Niestety, tylko niektórzy.

PS Ptak rekordzista, o którym wspomina Dorota Sumińska, to młody szlamnik rdzawy. Lecąc z Alaski na Tasmanię, pokonał przynajmniej 13 050 km w 11 dni bez przystanku.