Pomocnik Historyczny

Łzy prawdziwe i na pokaz

Łzy prawdziwe i na pokaz

Gazetowy nekrolog po śmierci Józefa Stalina 6 marca 1953 r. - wydanie specjalne tygodnika  „Przyjaciółka”. Gazetowy nekrolog po śmierci Józefa Stalina 6 marca 1953 r. - wydanie specjalne tygodnika „Przyjaciółka”. Reprodukcja FoKa / Forum
Kwintesencją kultu Stalina były uroczystości żałobne zorganizowane w Polsce po jego śmierci. W Warszawie przemaszerował centralny pochód żałobny, w Krakowie bił dzwon Zygmunta. W fabrykach zaciągano Warty Stalinowskie. O prawdziwych nastrojach społeczeństwa mówią raporty UB.
Pochód zorganizowany w dniu żałoby narodowej po śmierci Stalina. Warszawa, 9 marca 1953 r.PAP Pochód zorganizowany w dniu żałoby narodowej po śmierci Stalina. Warszawa, 9 marca 1953 r.

Nierówny rytm serca świata.

O chorobie Stalina ludzie dowiedzieli się 4 marca 1953 r. z radia i radiowęzłów, których głośniki rozwieszone były niemal wszędzie: w fabrycznych halach i na ulicach. Radio i gazety tworzyły atmosferę żalu i powagi. „Trudno oderwać się od głośników radiowych – można było przeczytać w „Życiu Literackim”. – Wsłuchujemy się w słowa komunikatu o chorobie Józefa Stalina, wyczuwając poza nim bicie Jego serca, serca świata.

Reklama
Reklama