Pomocnik Historyczny

Na wschodniej rubieży

Walka o wschodnią granicę II RP

Wymarsz polskich ochotników na front wojny z bolszewikami, lato 1920 r. Wymarsz polskich ochotników na front wojny z bolszewikami, lato 1920 r. Ullstein Bild
Walka o wschodnią granicę odrodzonej Polski to były jednoczesne zmagania z Rosją białą i czerwoną, z Litwinami i Ukraińcami, przy dwuznacznej postawie Niemiec i niejasnej Sprzymierzonych. Dlatego na wschodniej rubieży fakty dokonane znaczyły więcej niż dyplomacja.
Jarosław Krysik/Polityka

Wroga Rosja. Naczelnik Państwa Józef Piłsudski postrzegał Rosję – zarówno białą, jak i czerwoną – jako najistotniejsze zagrożenie dla dopiero co odzyskanej niepodległości. Dość trzeźwo traktował obie te siły, widząc taktyczne możliwości wygrania czasu dla skonsolidowania państwa tak poprzez rokowania z jedną, jak i z drugą. Natomiast uważał nawiązujących wprost do wielkoruskich tradycji białych za większe zagrożenie niż szermujących demagogiczną frazeologią czerwonych.

Pomocnik Historyczny „Niepodległość 1918” (100136) z dnia 27.08.2018; Spełnienie; s. 79
Oryginalny tytuł tekstu: "Na wschodniej rubieży"