Pomocnik Historyczny

Wszyscy ludzie cesarza

Urzędnicy cesarza Bizancjum

Prezentacja pandektów (największej części kodyfikacji, zestawionej na podstawie pism rzymskich jurystów) przed Justynianem (VI w.); obraz Hermanna Knackfussa z XIX w. Prezentacja pandektów (największej części kodyfikacji, zestawionej na podstawie pism rzymskich jurystów) przed Justynianem (VI w.); obraz Hermanna Knackfussa z XIX w. BPK
W potocznym rozumieniu bizantynizm kojarzy się głównie z systemem zarządzania państwem i sposobem sprawowania władzy. Anachronizmem byłaby jednak ocena bizantyńskiej administracji według współczesnych standardów.
Bizantyńskie temy (prowincje) w 1025 r.Marek Sobczak/Polityka Bizantyńskie temy (prowincje) w 1025 r.

Centralizacja i biurokratyzacja. Początki bizantyńskiego systemu zarządzania państwem wiążą się z panowaniem rzymskich cesarzy Dioklecjana (284–305) oraz Konstantyna I (306–337). Ten pierwszy obejmował rządy w czasie, gdy państwo, trapione od półwiecza buntami armii, uzurpacjami namiestników prowincji, zalewane hordami barbarzyńców, wymagało zdecydowanej naprawy. Lekiem na anarchię, na lokalny separatyzm, miała być nowa koncepcja zarządzania imperium.

Reformom administracyjnym zapoczątkowanym przez Dioklecjana i rozwijanym przez Konstantyna przyświecały dwie naczelne idee: centralizacja i biurokratyzacja.

Pomocnik Historyczny „Dzieje Bizancjum” (100145) z dnia 11.03.2019; Bizancjum cz. I; s. 24
Oryginalny tytuł tekstu: "Wszyscy ludzie cesarza"