Pomocnik Historyczny

Solidy, follisy, miseczki

Monety Bizancjum

Nominały złote z VI w. (od lewej): solid Anastazjusza I, semis Justyniana I i tremis Tyberiusza II Konstantyna. Zarówno łacińska tytulatura cesarzy, jak i ich wizerunki kontynuowały tradycję późnego cesarstwa rzymskiego. Nominały złote z VI w. (od lewej): solid Anastazjusza I, semis Justyniana I i tremis Tyberiusza II Konstantyna. Zarówno łacińska tytulatura cesarzy, jak i ich wizerunki kontynuowały tradycję późnego cesarstwa rzymskiego. AN
Bizantyńskie mennictwo aż do XI w. było solidnie oparte na monecie złotej i brązowej.
Rewersy nominałów brązowych VI w.: follisa (oznaczenie M), półfollisa (K), 16 (IS) i 10 (I) nummi Justyniana I oraz 5 nummi Justyna II i półfollisa (oznaczenie XX) Maurycjusza. Łac. ANNO (roku) wraz z cyfrą rzymską na większych nominałach umożliwia ich precyzyjne datowanie.AN Rewersy nominałów brązowych VI w.: follisa (oznaczenie M), półfollisa (K), 16 (IS) i 10 (I) nummi Justyniana I oraz 5 nummi Justyna II i półfollisa (oznaczenie XX) Maurycjusza. Łac. ANNO (roku) wraz z cyfrą rzymską na większych nominałach umożliwia ich precyzyjne datowanie.

Solidny złoty. Szukając cezury oddzielającej starożytne Imperium Romanum od Bizancjum, numizmatycy mają zdecydowanie mniej problemów niż inni badacze; zgodnie za przełomowe dla mennictwa uważają panowanie Anastazjusza I (491–518). Cesarz ten ok. 498 r. przeprowadził gruntowną reformę nominałów brązowych, która dała mocne podwaliny mennictwa bizantyńskiego. Kluczowy dla tego systemu monetarnego złoty nominał – solid (łac. solidus), o wadze ok. 1/72 funta, tj.

Pomocnik Historyczny „Dzieje Bizancjum” (100145) z dnia 11.03.2019; Bizancjum cz. I; s. 28
Oryginalny tytuł tekstu: "Solidy, follisy, miseczki"