Pomocnik Historyczny

Co wypadało jeść chrześcijanom?

Zwyczaje i reguły żywieniowe Bizantyjczyków

Ostatnia Wieczerza; fresk z Czarnego Kościoła w Kapadocji, XII w. Ostatnia Wieczerza; fresk z Czarnego Kościoła w Kapadocji, XII w. Getty Images
Najsurowsze restrykcje dotyczące codziennej diety panowały wśród mnichów.

Zasady wiary mocno rzutowały na życie zarówno duchownych, jak i przytłaczającej większości świeckich obywateli. Także nawyki żywieniowe Bizantyńczyków zostały podporządkowane osiągnięciu ostatecznego celu, jakim było uzyskanie zbawienia. Kościelny kalendarz pełen był świąt i postów. Te drugie bywały bardzo wymagające. Najsurowsze restrykcje dotyczące codziennej diety panowały wśród mnichów. Żyjący na przełomie IV/V w. Teodoret, biskup Cyru, w swoim dziele „Dzieje miłości Bożej” przekonywał tych, którzy zdecydowali się zamieszkać na syryjskiej pustyni, aby zarzucili chęć nasycenia żołądka i przyjmowali jedynie pożywienie, które nie sprawia przyjemności, lecz zaspokaja potrzebę, a i to jedynie w takiej ilości, by nie umrzeć z głodu.

Pomocnik Historyczny „Dzieje Bizancjum” (100145) z dnia 11.03.2019; Bizancjum cz. II; s. 96
Oryginalny tytuł tekstu: "Co wypadało jeść chrześcijanom?"