Pomocnik Historyczny

Ślady w Afryce

Bizancjum i potęgi północnej Afryki

Ruiny bazyliki z okresu wczesnobizantyńskiego (V w.) w Marei w Egipcie nad jeziorem Mariout. Ruiny bazyliki z okresu wczesnobizantyńskiego (V w.) w Marei w Egipcie nad jeziorem Mariout. Tomasz Skrzypiec
Afryka doby bizantyńskiej (jej północny pas) jest bardzo ważną częścią światowego dziedzictwa kulturowego.
Ampułka z ośrodka kultu św. Menasa w Abu Mena.Tomasz Skrzypiec Ampułka z ośrodka kultu św. Menasa w Abu Mena.

Od Egiptu do Kartaginy. Szczególną rolę w dziejach wschodniego cesarstwa odegrał Egipt, który w 380 r. (wraz z Libią) został ustanowiony diecezją. W IV i V w. chrześcijaństwo rozwijało się tam niezwykle dynamicznie, a biskupi aleksandryjscy byli zaliczani do grona patriarchów (m.in. Atanazy, Teofil, Cyryl). W Marsa Matruch (gr. Paretonion) i dalej w kierunku Libii znajdowały się liczne klasztory i kościoły. Z terenu Libii można przywołać Cyrenajkę (skąd pochodził biskup Synezjusz), Apolonię, Teucherię i Ptolemaidę.

Pomocnik Historyczny „Dzieje Bizancjum” (100145) z dnia 11.03.2019; Bizancjum cz. III; s. 105
Oryginalny tytuł tekstu: "Ślady w Afryce"