Pomocnik Historyczny

Aktorzy, lalki, konwencje

Wielkie dzieje teatru japońskiego

Ulica teatrów w Jokohamie; fot. z ok. 1880 r. Ulica teatrów w Jokohamie; fot. z ok. 1880 r. Getty Images
Teatr japoński: spotkanie tradycji i nowoczesności.
Maski kyōgen.Alamy Maski kyōgen.

Nō i kyōgen

Harmonijna symbioza przeciwieństw. Słowo oznacza umiejętność, talent, sztukę, a kyōgen – szalone słowa. Pierwsze z nich jest nazwą pierwszego gatunku teatru japońskiego, który powstał na przełomie XIV i XV w., a drugie – nazwą gatunku o częściowo podobnym rodowodzie. i kyōgen rozwijały się niemal równolegle, na tej samej scenie, w łonie tego samego widowiska określanego łącznie jako nōgaku (umiejętność/talent/sztuka i muzyka/rozrywka).

O i kyōgen powiada się, że są harmonijną symbiozą przeciwieństw: tragedii () i komedii (kyōgen). Wzajemne dopełnianie się tych odrębnych gatunków wynika bowiem z odmiennej perspektywy przedstawiania rzeczywistości, dzięki czemu to samo zdarzenie, jak śmierć bliskiej osoby, w bohaterach sztuk wzbudza zazwyczaj rozpacz, nostalgię czy obsesyjną tęsknotę, a w kyōgen może wywołać uczucie ulgi z powodu uwolnienia się od dokuczliwej żony czy męża.

Pomocnik Historyczny „Dzieje Japonii” (100149) z dnia 10.06.2019; Kultura i przeszłość; s. 73
Oryginalny tytuł tekstu: "Aktorzy, lalki, konwencje"
Reklama