Pomocnik Historyczny

„Bo nasza pewna była wygrana”

Droga do korony

Portret Jerzego Lubomirskiego, artysta nieznany, XVII w. Portret Jerzego Lubomirskiego, artysta nieznany, XVII w. BEW
Wojna domowa jako trampolina do kariery.
Portret królowej Ludwiki Marii Gonzagi, Justus van Egmont, XVII w.AN Portret królowej Ludwiki Marii Gonzagi, Justus van Egmont, XVII w.

Zmuszony do wyboru strony. Rody Sobieskich i Lubomirskich były spowinowacone, a Sobieski jako chorąży koronny od 1657 r. podlegał hetmanowi polnemu koronnemu Jerzemu Lubomirskiemu. Cenił go jako wodza i uznawał za opiekuna. Do ochłodzenia stosunków doszło wobec forsowania przez króla Jana Kazimierza i jego żonę Ludwikę Marię Gonzagę kandydatury francuskiej do tronu Rzeczpospolitej w ramach planów elekcji vivente rege (wybór nowego władcy za życia panującego). Lubomirski na sejmach lat 1661–62 zdystansował się wobec planów pary królewskiej, podczas gdy Sobieski wszedł do stronnictwa profrancuskiego.