Pomocnik Historyczny

„Boć to nasze tylko na tym świecie, co zjemy dobrze i smaczno”

U króla za stołem

„Zastawa stołowa”, malarz nieznany, naśladowca Osiasa Beerta, XVII w. „Zastawa stołowa”, malarz nieznany, naśladowca Osiasa Beerta, XVII w. Muzeum Narodowe w Warszawie
Uciechy królewskiego stołu.
Misa w kształcie muszli, z wizerunkiem Jana III Sobieskiego, druga połowa XVII w.AN Misa w kształcie muszli, z wizerunkiem Jana III Sobieskiego, druga połowa XVII w.

Miał dobry apetyt. Z portretów Jana III Sobieskiego spogląda mężczyzna o pełnej twarzy, potężnej postury. Dziś można powiedzieć, że zbyt tęgi, lecz w epoce baroku – czasach admiracji przepychu i nadmiaru – taka solidność budowy nie raziła. Przeciwnie, znajdowała uznanie, była synonimem atrakcyjności fizycznej oraz kwitnącego zdrowia. W tym świetle hetman i król, ze swoją imponującą – jak opisał ją austriacki historyk Forst de Battaglia – „budzącą bojaźń i miłość” postawą, w oczach współczesnych uchodził za ideał męskiej urody.

Pomocnik Historyczny „Jan III Sobieski” (100152) z dnia 15.07.2019; Konteksty; s. 100
Oryginalny tytuł tekstu: "„Boć to nasze tylko na tym świecie, co zjemy dobrze i smaczno”"