Pomocnik Historyczny

Wywiad

Struktura i działania wywiadu polskiego

Od prawej: rtm. Jerzy Sosnowski, szef polskiej placówki IN3 w Berlinie, jego agentka Benita von Falkenhayn, Günther Rudloff – oficer Abwehry i także agent, grafini Bochholtz. Od prawej: rtm. Jerzy Sosnowski, szef polskiej placówki IN3 w Berlinie, jego agentka Benita von Falkenhayn, Günther Rudloff – oficer Abwehry i także agent, grafini Bochholtz. AN
Tadeusz Pełczyński – Grzegorz (1892–1985), generał brygady, legionista, oficer dyplomowany, od 1927 r. w Oddziale II SG, szef Oddziału (1929–1932, 1935–1939), we wrześniu 1939 r. dowódca piechoty dywizyjnej 19 DP.AN Tadeusz Pełczyński – Grzegorz (1892–1985), generał brygady, legionista, oficer dyplomowany, od 1927 r. w Oddziale II SG, szef Oddziału (1929–1932, 1935–1939), we wrześniu 1939 r. dowódca piechoty dywizyjnej 19 DP.

Organizacja

W przededniu wojny polski wywiad wojskowy wysunął się na pozycję najlepiej poinformowanej w sprawach niemieckich i sowieckich tajnej służby państw przeciwstawiających się dominacji obu totalitaryzmów w Europie. W rozmachu podejmowanych działań, w ich skuteczności, wywiad polski ustępował jedynie wschodniemu sąsiadowi, dystansując przy tym na każdym polu zachodniego.

Centrala wywiadu wojskowego znajdowała się w Oddziale II (stąd potoczna nazwa: dwójka) Sztabu Głównego (szef płk Józef Smoleński).

Pomocnik Historyczny „Jak rozpętała się II wojna światowa” (100154) z dnia 19.08.2019; Militaria; s. 100
Oryginalny tytuł tekstu: "Wywiad"