Pomocnik Historyczny

Szachownica miast

Wrocław, Legnica, Świdnica

Dawne widoki Śląska na grafikach z kolekcji Haselbacha; rycina z XVIII w. Dawne widoki Śląska na grafikach z kolekcji Haselbacha; rycina z XVIII w. Biblioteka Uniwersytecka we Wrocławiu
Cechą szczególną śląskiej cywilizacji był dynamiczny rozwój miast, który od pewnego momentu został sprzężony – obok handlu – z eksploatacją złóż, rozwojem manufaktur i początkami przemysłu.
Od lewej: Powódź w Legnicy, lata 40. XX w. Ratusz i Rynek w Opolu, 1931 r.AKG, Getty Od lewej: Powódź w Legnicy, lata 40. XX w. Ratusz i Rynek w Opolu, 1931 r.

Słowiańskie podglebie. W IX w. Geograf Bawarski wymienia ok. 60 słowiańskich grodów na ziemiach Śląska, w X w. państwo Mieszka I obejmowało na Śląsku m.in. Głogów, Niemczę, Legnicę, Opole, Wrocław. Były one z reguły zlokalizowane w miejscu korzystnych przepraw przez rzeki, na ważnych szlakach handlowych. W 1000 r. Wrocław (Wrotizla) stał się stolicą biskupstwa obejmującego Śląsk. W pobliżu grodów powstawały niewielkie zespoły osad. W miarę upływu czasu podgrodzia lub osady targowe rozrastały się w większe zespoły osadnicze, które przekształciły się w ośrodki wczesnomiejskie, a później w lokowane miasta.

Pomocnik Historyczny „Dzieje Śląska” (100153) z dnia 05.08.2019; Niemiecki Śląsk; s. 66
Oryginalny tytuł tekstu: "Szachownica miast"