Pomocnik Historyczny

Opalińscy

Krzysztof Opaliński (ok. 1609–55) na katafalku w rodowej nekropolii w Sierakowie, obraz nieznanego malarza z XVII w. Krzysztof Opaliński (ok. 1609–55) na katafalku w rodowej nekropolii w Sierakowie, obraz nieznanego malarza z XVII w. BEW
Czołowy ród Wielkopolski. Zanim wymarli w XVIII w., Opalińscy prowadzili prywatne wojenki, koligacili się z rodzinami królewskimi i zapisali w literaturze.

Przodek na Cyprze. Dzieje rodu Opalińskich wyłaniają się z pomroki dziejów w drugiej połowie XV w. Wówczas na scenę historyczną wkroczyło równocześnie kilku braci, synów kasztelana gnieźnieńskiego Piotra Bnińskiego (1390–1448). Można go uznać za protoplastę przynajmniej kilku gałęzi herbowych Łodziów. Za Władysława Jagiełły pełnił on ważne misje dyplomatyczne, w tym do Zygmunta Luksemburskiego. Obecny był też przy wystawianiu przywileju w Jedlni w 1430 r. Należy też odnotować w jego biografii dość niezwykły jak na polskie elity egzotyczny epizod.

Pomocnik Historyczny „Wielkie rody Rzeczpospolitej” (100161) z dnia 17.02.2020; Rody magnackie; s. 39