Pomocnik Historyczny

Święta księga

Koran

Egzemplarz Koranu z czasów dynastii Mameluków; połowa XIV w. Egzemplarz Koranu z czasów dynastii Mameluków; połowa XIV w. Corbis
Koran dla muzułmanów ma znaczenie nie tylko religijne; stał się podstawą cywilizacji islamu.

Recytacja

Nazwa Koran wywodzi się z arabskiego rzeczownika qur’ān oznaczającego recytację. Bóg przez anioła Dżibrila miał nakazać Mahometowi (Muhammedowi) głoszenie – uroczyste recytowanie – objawień. W pierwszym objawieniu Dżibril mówił do Mahometa: „Recytuj w imię swojego pana” (Koran 96:1). Niewykluczone też, że nazwa związana jest z aramejskim terminem qerjana, czytanie, którego używano na określenie świętych pism.

Tekst Koranu został objawiony Mahometowi w latach 610–632 w Mekce i Medynie.

Pomocnik Historyczny „Dzieje Arabów” (100163) z dnia 09.03.2020; Historia i cywilizacja; s. 19
Oryginalny tytuł tekstu: "Święta księga"