Pomocnik Historyczny

Życie dworskie

Na dworze kalifów

Emir Kordoby przyjmuje ambasadorów. Ilustracja z XV w. Emir Kordoby przyjmuje ambasadorów. Ilustracja z XV w. Corbis
Dwór kalifów określił pewien wzór sprawowania władzy dla wszystkich muzułmańskich władców, był też centrum życia intelektualnego i kulturalnego.
Muzycy i tancerki na dworze Nasera ad-Din Szaha. Ilustracja pochodzi z XIX w. i dotyczy władcy irańskiego, ale w obrębie kultury dworskiej wpływy perskie były w kalifacie bagdadzkim znaczne.Corbis Muzycy i tancerki na dworze Nasera ad-Din Szaha. Ilustracja pochodzi z XIX w. i dotyczy władcy irańskiego, ale w obrębie kultury dworskiej wpływy perskie były w kalifacie bagdadzkim znaczne.

Dwór

Umajjadzi przekształcili kalifat w monarchię absolutną i otoczyli się wystawnym dworem. Ważne urzędy w okresie tworzenia się arabskiej administracji sprawowało wielu chrześcijan i żydów. Urzędnikiem był święty Kościoła katolickiego Jan z Damaszku, syn ministra finansów, arabskiego chrześcijanina. Za Abbasydów dwór stanowił główne centrum działalności kulturalnej. Najbardziej kojarzy się on nam z epoką Haruna ar-Raszida i barwnymi opowieściami o przygodach bohaterów opowieści „Księgi tysiąca i jednej nocy”.

Pomocnik Historyczny „Dzieje Arabów” (100163) z dnia 09.03.2020; Historia i cywilizacja; s. 58
Oryginalny tytuł tekstu: "Życie dworskie"