Pomocnik Historyczny

Wiktoria Hanowerska (1819–1901)

60 lat panowania królowej Wiktorii

Królowa Wiktoria w stroju koronacyjnym; obraz George’a Haytera, 1863 r. Królowa Wiktoria w stroju koronacyjnym; obraz George’a Haytera, 1863 r. BEW
„Nikt nie może mną sterować” – mawiała o sobie. Kobieta z wielkim apetytem na życie i władzę, królowa Wielkiej Brytanii i cesarzowa Indii, stała się symbolem imperium, nad którym nie zachodzi Słońce.

Wyścig w sypialni. Była zaplanowanym i oczekiwanym dzieckiem. Jej ojciec, pięćdziesięcioletni Edward August, książę Kentu, był czwartym synem króla Jerzego III (pan. 1760–1820) – trzeciego monarchy z dynastii hanowerskiej (Welfów), władającej Wielką Brytanią od 1714 r. Linia następstwa londyńskiego tronu została otwarta, gdy w 1817 r. zmarła Charlotta, jedyna córka najstarszego syna króla Jerzego Augusta Fryderyka. Wszyscy bracia natychmiast porzucili kochanki i zawarli legalne związki z kandydatkami odpowiednimi na matki potencjalnego władcy.

Pomocnik Historyczny „Władczynie Europy” (100178) z dnia 22.02.2021; Portrety duże; s. 48
Oryginalny tytuł tekstu: "Wiktoria Hanowerska (1819–1901)"