Pomocnik Historyczny

Elżbieta Wittelsbach, Sisi (1837–98)

Elżbieta Wittelsbach, Sisi. Źle znosiła przemijanie, kryjąc się przed ludźmi

Sisi na portrecie Franza Xavera Winterhaltera, XIX w. Sisi na portrecie Franza Xavera Winterhaltera, XIX w. BEW
Jako dorosła kobieta pisała rozgoryczona: „Sprzedają cię jako piętnastoletnie dziecko, a ty składasz przysięgę, której nie rozumiesz, a potem tego żałujesz przez trzydzieści lat czy dłużej”.

„Jam mewa, mnie nie trzyma/Żaden brzeg ni kraina” – napisała o sobie w wierszu. Kochała wolność i ignorowała fakt, że jest cesarzową. Żyła jak osoba prywatna, oddając się swoim pasjom, ale popadała w coraz głębszą melancholię. Dopiero śmierć z ręki zamachowca przyniosła jej wyzwolenie.

Wydaje się, że Elżbieta Wittelsbach, urodzona w Monachium, miała szczęśliwe dzieciństwo. Co prawda małżeństwo jej rodziców, nieco ekscentrycznego Maksymiliana Bawarskiego i osamotnionej księżnej Ludwiki nie było udane, ale księżniczka dorastała wśród licznego rodzeństwa na łonie natury i nawet jej się nie śniło, że istnieje inny świat – skrępowany bezdusznym ceremoniałem.

Pomocnik Historyczny „Władczynie Europy” (100178) z dnia 22.02.2021; Portrety mniejsze; s. 94
Oryginalny tytuł tekstu: "Elżbieta Wittelsbach, Sisi (1837–98)"