Pomocnik Historyczny

Chwała Ukrainie!

„Chwała Ukrainie! Chwała bohaterom!”; przystanek autobusowy we wsi Stradcz w pobliżu Lwowa, 2014 r. „Chwała Ukrainie! Chwała bohaterom!”; przystanek autobusowy we wsi Stradcz w pobliżu Lwowa, 2014 r. Getty Images

Łączenie słów chwała i Ukraina pojawia się u romantyków w okresie zwanym odrodzeniem narodowym (XVIII/XIX w.). U Tarasa Szewczenki czytamy: „Nasze dumy, pieśni nasze/nie umrą, nie zginą…/Ot, w czym, ludzie, nasza chwała,/chwała Ukrainy!” (1840). Wiersz Pawła Czubyńskiego, który z czasem stał się hymnem narodowym, zaczyna się od słów: „Nie umarła jeszcze Ukraina,/ani chwała, ani wolność” (1862). U wszystkich europejskich romantyków był rozpowszechniony palingenetyczny mit, że okryta niegdyś chwałą nacja wyginęła lub zasnęła i oto nadchodzi chwila, w której ma się ona odrodzić lub przebudzić i stanąć przed światem w pełni chwały.

Pomocnik Historyczny „Polacy i Ukraińcy” (100190) z dnia 06.12.2021; Polacy i Ukraińcy; s. 60
Reklama