Pomocnik Historyczny

„Splamić ręce krwią cesarza”

Spiski, zamachy, skrytobójstwa

Zamordowanie Kaliguli według Lawrence’a Alma-Tademy, XIX w. Zamordowanie Kaliguli według Lawrence’a Alma-Tademy, XIX w. BE&W
Imperatorzy ginęli z rąk konkurentów do tronu, zbuntowanych żołnierzy i własnej rodziny.
Samobójcza śmierć Nerona wyobrażona przez Wasilija Smirnowa, XIX w.BE&W Samobójcza śmierć Nerona wyobrażona przez Wasilija Smirnowa, XIX w.

Pierwsza ofiara. Na blisko 70 cesarzy Imperium Romanum (pomijając uzurpatorów), którzy władali od 27 r. p.n.e. do 395 r. n.e., ponad 40 padło ofiarą zamachów. Gdyby dodać do tego zachodnich imperatorów – od Honoriusza do Romulusa Augustulusa – liczba ta jeszcze by wzrosła.

A wszystko zaczęło się 15 marca 44 r. p.n.e. od zabójstwa Cezara. Najsłynniejszy z morderców, Brutus, zadał ostateczny cios, a Cezar wyrzekł wtedy zdanie: „I ty synu” (a nie, jak chciałby Szekspir: „I ty Brutusie przeciwko mnie!

Pomocnik Historyczny „Cesarze Rzymu” (100195) z dnia 09.05.2022; Konteksty; s. 124
Oryginalny tytuł tekstu: "„Splamić ręce krwią cesarza”"
Reklama
Ilustracja. Osoby czytające Politykę na różnych nośnikach.

Dołącz do nas!

Będziesz mógł czytać wszystkie teksty autorów „Polityki”.

Dołączam

Jesteś już prenumeratorem?

Zaloguj się >