Pomocnik Historyczny

Popiersia i krzyże

Pomniki i dziękczynne krzyże

Obelisk upamiętniający polskich oficerów, którzy zachowali lojalność wobec cara w czasie powstania listopadowego, postawiony w 1841 r. przed Pałacem Saskim w Warszawie; fot. sprzed 1891 r. Obelisk upamiętniający polskich oficerów, którzy zachowali lojalność wobec cara w czasie powstania listopadowego, postawiony w 1841 r. przed Pałacem Saskim w Warszawie; fot. sprzed 1891 r. Forum
Imperialna polityka pomnikowa na przykładzie Rosji.

Piramidy jak samowary. W pierwszych latach ustanowionego na kongresie wiedeńskim (1815 r.) Królestwa Polskiego Rosjanie pomników w nim w zasadzie nie stawiali. Car Aleksander I nie zgodził się na ustawienie jego figury w Warszawie, a namiestnik – wielki książę Konstanty – w belwederskim parku umieścił tylko prywatne popiersia matki i brata.

Zmiana nastąpiła po powstaniu listopadowym (1830–31 r.). W kraju nad Wisłą Rosjanie zaczęli budować potężne twierdze, cerkwie i pomniki upamiętniające ich największe zwycięstwa.

Pomocnik Historyczny „Blizny po rozbiorach” (100199) z dnia 15.08.2022; Blizny po rozbiorach; s. 104
Oryginalny tytuł tekstu: "Popiersia i krzyże"
Reklama
Ilustracja. Osoby czytające Politykę na różnych nośnikach.

Dołącz do nas!

Będziesz mógł czytać wszystkie teksty autorów „Polityki”.

Subskrybuję

Jesteś już prenumeratorem?

Zaloguj się >