Pomocnik Historyczny

„Dobre szwedzkie porządki”

Szwecja. Od peryferium do lokalnego mocarstwa

Sten Sture Starszy triumfalnie wjeżdża do Sztokholmu po zwycięstwie nad Duńczykami w 1471 r.; obraz Georga von Rosena, XIX w. Sten Sture Starszy triumfalnie wjeżdża do Sztokholmu po zwycięstwie nad Duńczykami w 1471 r.; obraz Georga von Rosena, XIX w. Nationalmuseum Stockholm
Wazowie objęli Szwecję słabą gospodarczo i politycznie. Zostawili państwo zmodernizowane i aspirujące do roli mocarstwa.

Awans Szwecji. Po dynastycznym nieboskłonie Europy Wazowie przemknęli jak meteor. Początek ich kariery w szeregach szwedzkiego możnowładztwa przypadł dopiero na drugą połowę XIV w. Zniknęli równie niespodziewanie, zaledwie po półtora stulecia rządów – w Szwecji w 1654 r., z chwilą abdykacji Krystyny, w Polsce – w 1668 r., po abdykacji Jana II Kazimierza. Jak na tak krótki czas, ich dokonania były znaczące.

W Szwecji, a właściwie w Szwecji i Finlandii (ta druga od średniowiecza była organiczną częścią tej pierwszej), przeprowadzili modernizację ustroju, gospodarki i armii.

Pomocnik Historyczny „Szwedzi na polskim tronie” (100202) z dnia 07.11.2022; Prolog; s. 8
Oryginalny tytuł tekstu: "„Dobre szwedzkie porządki”"
Reklama