Pomocnik Historyczny

Zygmunt III 1566–1632

Król sportretowany przez Petera Paula Rubensa. Król sportretowany przez Petera Paula Rubensa. Heinz Kisters Collection
Król Polski od 1587 r., król Szwecji 1592–99 (tytularnie do śmierci)

Sprzeczne oceny. „Ojciec, nie król, patron, nie pan”, tak scharakteryzował Zygmunta III Wazę żyjący w jego czasach historyk Szymon Starowolski. Późniejsi badacze nie byli równie przychylni władcy – zazwyczaj oceniali go krytycznie. Lista oskarżeń kierowanych przeciwko monarsze jest długa i momentami absurdalna. Zarzucano mu m.in. nietolerancyjność, kontrreformacyjne zacietrzewienie, dążenia absolutystyczne, gotowość do poświęcenia Rzeczpospolitej dla idei powrotu na tron szwedzki, otaczanie się jezuitami, poddawanie się woli Habsburgów i papiestwa, w końcu – pogrzebanie koncepcji osadzenia syna Władysława Zygmunta na tronie moskiewskim. Tego rodzaju krytyka wynikała z faktu, że król był postrzegany zazwyczaj przez pryzmat źródeł wygenerowanych przez jego adwersarzy, m.

Pomocnik Historyczny „Szwedzi na polskim tronie” (100202) z dnia 07.11.2022; Sylwetki; s. 32
Reklama