Wyprawa Argonautów ma w sobie coś z magii podróży Magellana czy Kolumba – z pewnością jest to najsłynniejszy heroic quest w greckiej mitologii, a może nawet w dziejach Europy. Już w czasach Homera o okręcie „Argo” mówiono, że jest opiewany w pieśniach. Tak wczesna popularność wyprawy na krańce świata dużo nam mówi o eksploracjach nieznanych lądów już w epoce brązu i o trawiącej Greków ciekawości świata.
Przewodzący Argonautom Jazon urodził się jako syn Ajsona i Polymede, córki Autolykosa, a zatem był kuzynem Odyseusza ze strony matki. Ajson z nieznanego nam względu stracił władzę w mieście Jolkos (Tessalia) na rzecz przyrodniego brata, Peliasa. Gdy nowy król Jolkos zasięgnął wyroczni, usłyszał, że ma się strzec przybysza w jednym sandale. Tak się złożyło, że w trakcie składania ofiar bogom przybył do niego młody Jazon w jednym sandale, gdyż drugi zgubił w rzece po drodze. Chcąc oddalić niebezpieczeństwo, król wysłał go na niemożliwą do realizacji misję na skraj świata, czyli po złote runo do Kolchidy.
Owo runo pochodziło z cudownego baranka, na którym rodzeństwo Friksos i Helle uciekło przed śmiercią z rąk ojca. Po złożeniu zwierzęcia w ofierze futro zostało zawieszone na drzewie w kraju na dalekim wschodzie (Aja, później identyfikowana z Kolchidą, w dzisiejszej Gruzji) rządzonym przez Ajetesa, syna Heliosa.
Jazon nie odmówił wykonania zadania – od razu poprosił Argosa, syna Friksosa, o wybudowanie okrętu i ogłosił nabór na wyprawę. Wśród chętnych znaleźli się m.in. Herakles, bracia Heleny Kastor i Polideukes, Peleus oraz Telamon. Później istniał zwyczaj dopisywania do listy ojców czy dziadków tych bohaterów, którzy wyprawili się na Troję. Stąd na różnych listach znajdziemy także np. Laertesa, ojca Odyseusza. W tym czasie Argos ukończył budowanie cudownego statku zwanego od imienia cieśli Argo (Argonauci to zatem żeglarze „Argo”).