Galeria generałów
Od Abramsa do Ridgwaya. Galeria wielkich amerykańskich generałów i dowódców
Creighton W. Abrams (1914–74). Uosabia próbę dostosowania wojskowego przywództwa do politycznych i moralnych ograniczeń unaocznionych przez wojnę w Indochinach. Jako dowódca sił USA w Wietnamie w latach 1968–72 przesunął akcent z szeroko zakrojonych operacji typu odszukać i zniszczyć (seek and destroy) na taktykę oczyszczania i utrzymania (clear and hold). Zabiegał o większe wsparcie dla niekinetycznych działań USA, by ściślej powiązać sukces wojskowy z legitymizacją polityczną Republiki Wietnamu. Później, jako szef sztabu armii, pracował nad odbudową sił zbrojnych, które utraciły społeczne zaufanie (w wyniku fiaska wojny w Wietnamie), kładąc fundamenty pod to, co badacze nazywają doktryną Abramsa. Chodzi o opieranie się na rezerwach i unikanie długotrwałych wojen lądowych bez jasnego poparcia politycznego.
Główne osiągnięcie: pomógł ukierunkować amerykańskie siły zbrojne na bardziej politycznie wrażliwe operacje ograniczonej wojny i stworzył instytucjonalne podstawy powojennej równowagi między armią zawodową a rezerwami. Cytat: „Misją armii jest walczyć i wygrywać wojny narodu”.
Omar Bradley (1893–1981). Jest wzorem profesjonalnego, zorientowanego organizacyjnie generała, który potrafił kierować ogromnymi siłami koalicyjnymi, samemu nie mieszając się przy tym w politykę. Jako dowódca 12. Grupy Armii w Europie (podczas drugiej wojny światowej) priorytetowo traktował koordynację z sojusznikami oraz z przywództwem politycznym w Waszyngtonie, aby działania wojskowe pozostawały w zgodzie z szerszymi celami dyplomatycznymi. Zamiast efektownych gestów wybierał rzetelną pracę sztabową, dobre planowanie i rozsądne traktowanie podwładnych, co przyniosło mu opinię żołnierza wśród żołnierzy.