Salon Rzeczpospolitej. Twórcy kultury I Rzeczpospolitej

Nazwiska największych twórców w literaturze, sztuce i nauce I Rzeczpospolitej (z podziałem na epoki, w porządku alfabetycznym).

Renesans i manieryzm

Bartolomeo Berecci – (ok. 1480–1537), architekt i rzeźbiarz nadworny króla Zygmunta Starego, Włoch; twórca perły polskiego renesansu – Kaplicy Zygmuntowskiej w katedrze wawelskiej.

Jan Dantyszek – (1485–1548), humanista, jeden z najsławniejszych dyplomatów europejskich i twórców polskiej poezji nowożytnej; autor głównie wierszy okolicznościowych.

Mikołaj Gomółka – (ok. 1535–91), kompozytor; twórca czterogłosowego opracowania 150 psalmów Dawida w przekładzie Jana Kochanowskiego, najobszerniejszej polskiej kompozycji muzycznej XVI w.

Łukasz Górnicki – (1527–1603), poeta, pisarz polityczny, tłumacz; autor m.in. „Dworzanina polskiego”, w którym zawarł ideały polskiego humanizmu.

Santi Gucci – (ok. 1530–1599/1600), architekt i rzeźbiarz włoski, nadworny artysta na dworach królewskich od Zygmunta Augusta do Stefana Batorego; autor m.in. przebudowy zamków w Niepołomicach i Baranowie oraz nagrobków Zygmunta Augusta, Stefana Batorego i Anny Jagiellonki na Wawelu.

Stanisław Hozjusz – (1504–79), humanista, teolog polemista, przywódca polskiej kontrreformacji; w 1564 r. sprowadził do Polski jezuitów; autor m.in. „Confessio fidei Catholicae Christianae...” oraz rozpraw teologicznych, polemicznych i poezji.

Jan Kochanowski – (ok. 1530–84), poeta; autor przede wszystkim poezji lirycznej (treny, pieśni), fraszek, poezji epickiej, a także pierwszej polskiej tragedii („Odprawa posłów greckich”); tłumacz „Psałterza Dawidów”.

Mikołaj Kopernik – (1473–1543), astronom, ekonomista, lekarz; twórca teorii heliocentrycznej – „De revolutionibus orbium coelestium” ukazało się w 1543 r.