Starożytni olimpijczycy

Obywatele z palestry
Sport w starożytności traktowano zupełnie inaczej niż dziś. Służył o nie tylko ćwiczeniu ciał i edukacji młodzieży. Poza swoją sakralną funkcją, był również sprawdzianem charakteru, odwagi i obywatelskiej cnoty.
Grecki bokser w ciężkich rękawicach. Brązowy posąg z III/II wieku p.n.e.
Wikipedia

Grecki bokser w ciężkich rękawicach. Brązowy posąg z III/II wieku p.n.e.

Nigdy przedtem i potem żaden naród nie przykładał tak wielkiej wagi do kultury fizycznej i w żadnym narodzie sport nie budził tak wielkich emocji. Starożytni Grecy uprawiali wiele różnych dyscyplin. Do najważniejszych należały bieg pojedynczy i podwójny (za miarę przyjmowano odległość jednego stadionu, czyli ok. 180–190 m), biegi z tarczą lub w pełnej zbroi, skoki w dal, rzut dyskiem i oszczepem, wyścigi jeźdźców i czterokonnych rydwanów, wreszcie zapasy, boks oraz swoiste połączenie tych dwóch dyscyplin – pankration.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną