Miej własną politykę.

Pierwszy miesiąc prenumeraty tylko 9,90 zł!

Subskrybuj
Historia

Długi cień Lenino

LWP – historia formacji wymazywanej z pamięci

Sielce nad Oką, 1943 r.: Wanda Wasilewska przemawia do żołnierzy ruszających na front. Sielce nad Oką, 1943 r.: Wanda Wasilewska przemawia do żołnierzy ruszających na front. Ośrodek Karta w Warszawie
Żołnierze ludowego Wojska Polskiego wyzwalali kraj, podlegając jednak narzuconej społeczeństwu władzy. Armia legitymizowała system komunistyczny, ale szeregowi żołnierze najczęściej nie byli tego świadomi.
Kapelan I Dywizji udziela komunii żołnierzom.Ośrodek Karta w Warszawie Kapelan I Dywizji udziela komunii żołnierzom.

Opowieść o ludowym WP (LWP) należałoby zacząć 17 września 1939 r., gdy Związek Sowiecki w sojuszu z Niemcami napadł na Polskę. W powojennej propagandzie komunistycznej pisano, że droga żołnierzy tej armii do ojczyzny była najprostsza i najkrótsza. Ale służbę w 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki (z której LWP wyrosło; sformowanej w maju 1943 r. w Sielcach nad Oką) poprzedzała brutalna okupacja sowiecka, przymusowe wywózki na Syberię i do Kazachstanu, uwięzienia w sowieckich łagrach, praca w kołchozach często w bardzo dramatycznych warunkach.

Wszyscy oni „nie zdążyli do Andersa” (Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR utworzonych na mocy układu Sikorski–Stalin, ewakuowanych w 1942 r. do Iranu); ich ciemiężyciele mieli teraz stać się sojusznikami. Ten nowy alians pozbawiał obywateli Polski wschodniej rodzinnych domów, ale pozwolił im też uciec z „radzieckiego raju”.

Polityka 29.2014 (2967) z dnia 15.07.2014; Historia; s. 48
Oryginalny tytuł tekstu: "Długi cień Lenino"
Reklama