Miej własną politykę.

Pierwszy miesiąc prenumeraty tylko 9,90 zł!

Subskrybuj
Historia

Zmierzch Króla Słońce

Mit Ludwik XIV – króla absolutnego

Ludwik XIV i zdobycie Besancon (1674 r.). Malował Adam Frans van der Meulen. Ludwik XIV i zdobycie Besancon (1674 r.). Malował Adam Frans van der Meulen. Wikipedia
Jak zauważył biograf króla Anthony Levy, Ludwik XIV stał się niewolnikiem mitu półboga, który sam stworzył. Monarcha zmarł 1 września 1715 r., na cztery dni przed swymi 77. urodzinami – pozostawiając po sobie Wersal, system władzy absolutnej i kontrowersyjne opinie.
Swej władzy Ludwik XIV nadawał coraz większy przepych, a majestatowi wymiar boski.DEA/A. Dagli Orti/Getty Images Swej władzy Ludwik XIV nadawał coraz większy przepych, a majestatowi wymiar boski.

Już za życia Paryż uznał go za Louis le Grand, Ludwika Wielkiego. Sam monarcha występował upozowany na słonecznego Apolla i chciał, aby tak go malowano; stąd przydomek Król Słońce. W usta włożono mu zdanie, którego nigdy nie powiedział: Państwo to ja. W 1715 r. Ludwik XIV Burbon zaczął opadać z sił. Mimo to usiłował zachowywać dawną energię, popędzając ministrów do pracy. „Trzeba zarobić pieniądze, które Francja nam płaci!”, powtarzał na niezliczonych naradach.

Polityka 35.2015 (3024) z dnia 25.08.2015; Historia; s. 59
Oryginalny tytuł tekstu: "Zmierzch Króla Słońce"
Reklama
Ilustracja. Osoby czytające Politykę na różnych nośnikach.

Dołącz do nas!

Będziesz mógł czytać wszystkie teksty autorów „Polityki”.

Subskrybuję

Jesteś już prenumeratorem?

Zaloguj się >