Miej własną politykę.

Pierwszy miesiąc prenumeraty w okazyjnej cenie!

Subskrybuj
Historia

Święty hetman

Patron roku: hetman Żółkiewski

Śmierć hetmana Stanisława Żółkiewskiego w bitwie pod Cecorą na obrazie Walerego Eliasza Radzikowskiego, XIX w. Śmierć hetmana Stanisława Żółkiewskiego w bitwie pod Cecorą na obrazie Walerego Eliasza Radzikowskiego, XIX w. Fine Art Images / EAST NEWS
W 1620 r. Stanisław Żółkiewski poległ w walce z Turkami i Tatarami. Po jego śmierci narodziła się legenda „rycerza bez trwogi i skazy”. Sejm przywraca blask jego dokonaniom, ogłaszając rok 2020 rokiem Żółkiewskiego.
Żółkiewski przedstawia królowi Zygmuntowi III i królewiczowi Władysławowi na sejmie 1611 r. pojmanych carów Szujskich. Sztych Tomasza Makowskiego według Tomasza Dolabelli.Forum Żółkiewski przedstawia królowi Zygmuntowi III i królewiczowi Władysławowi na sejmie 1611 r. pojmanych carów Szujskich. Sztych Tomasza Makowskiego według Tomasza Dolabelli.

Kiedy hetman w wieku około 72 lat wyruszał na ostatnią wyprawę do Mołdawii, nie cieszył się popularnością wśród szlachty. Początki kariery zawdzięczał związkom ojca – też Stanisława – z Janem Zamoyskim, który jako kanclerz i hetman wielki koronny za panowania Stefana Batorego wyrósł na istnego wicekróla Rzeczpospolitej. Dotąd nie wiemy z pewnością, czy byli spokrewnieni, natomiast wiemy, że Żółkiewski stał się czołowym „zamoyszczykiem”. W 1584 r. kanclerz zdusił opozycję Zborowskich, do czego przyczynił się Żółkiewski, aresztując Samuela Zborowskiego, którego głowa spadła na szafocie z wyroku Zamoyskiego.

Polityka 1.2020 (3242) z dnia 29.12.2019; Historia; s. 64
Oryginalny tytuł tekstu: "Święty hetman"
Reklama
Ilustracja. Osoby czytające Politykę na różnych nośnikach.

Dołącz do nas!

Będziesz mógł czytać wszystkie teksty autorów „Polityki”.

Subskrybuję

Jesteś już prenumeratorem?

Zaloguj się >