Stany Zjednoczone
Pulitzer Prize
Wybitne książki historyczne mówią coś nowego o postaciach, o których wydawałoby się nie da się już powiedzieć nic więcej. Właśnie dlatego jury Nagrody Pulitzera wyróżniło w ubiegłym roku pracę Eddy L. Fields-Black „Combee: Harriet Tubman, the Combahee River Raid, and Black Freedom During the Civil War” (pol. Combee: Harriet Tubman, rajd rzeką Combahee i czarna wolność podczas wojny domowej). Jej bohaterka Harriet Tubman, legendarna abolicjonistka i bojowniczka o prawa człowieka, cieszy się w Ameryce statusem ikony walki o równouprawnienie. Wielu biografów rozpisywało się o jej zaangażowaniu w działalność tzw. kolei podziemnej (ang. Underground Railroad), która uratowała tysiące niewolników z plantacji Południa, dając im nowe życie na Północy. Mało kto jednak zwrócił uwagę, że podczas wojny secesyjnej zatrudniona przez armię Unii Tubman wyruszyła w samo serce niewolniczego Południa – do Beaufort w Karolinie Południowej – aby zbierać tam informacje wywiadowcze dla wojska. Edda L. Fields-Black pieczołowicie zrekonstruowała jej rolę w przygotowaniu śmiałego ataku w górę rzeki Combahee na położone wzdłuż jej brzegów plantacje ryżu, nazywane spichlerzem Konfederacji. Rola słynnej abolicjonistki nie skończyła się jednak na tym. 2 czerwca 1863 r. Tubman wraz z dwoma pułkami czarnoskórych żołnierzy Unii wsiadła na pokład trzech wojskowych kanonierek i wzięła udział w walkach, podczas których wyzwolono z niewoli ponad 700 osób.
Drugą nagrodzoną ex aequo książką jest praca Kathleen DuVal „Native Nations: A Millennium in North America” (pol. Rdzenne narody: tysiąclecie w Ameryce Północnej), opisana na łamach POLITYKI w 2024 r., kiedy zdobyła Cundill History Prize.