Kraj

Apel Dudy, czyli prezydent elekt przebiera nogami

Prezydent elekt Andrzej Duda w Wilanowie podczas uroczystości odebrania aktu o wyborze na prezydenta. Prezydent elekt Andrzej Duda w Wilanowie podczas uroczystości odebrania aktu o wyborze na prezydenta. Sławomir Kamiński / Agencja Gazeta
Nieprzeprowadzanie zmian ustrojowych, dopóki prezydent elekt nie obejmie władzy, oznacza, że chciałby zacząć rządzić już dziś. Co byłoby jednak niekonstytucyjne.

Odbierając uchwałę PKW o wyborze na prezydenta, Andrzej Duda zwrócił się do premier Ewy Kopacz ze zdecydowanie wyrażoną sugestią, by w „okresie przejściowym” rząd nie próbował przeprowadzić w państwie „poważnych zmian” – „przede wszystkim ustrojowych ani takich, które mogą budzić niepotrzebne w społeczeństwie emocje”. Zaznaczył, że działania takie mogą „niestety także kreować konflikty”, co można odczytać nawet jako rodzaj zakamuflowanego ostrzeżenia. Prezydent elekt powołał się przy tym na konieczność uszanowania werdyktu wyborców.

Rzecz w tym, że – po pierwsze – na razie raczej nie słychać, by rząd chciał w trybie przyspieszonym forsować koncepty ustrojowe, które byłyby przedmiotem dyskusji podczas kampanii wyborczej. Owszem, w parlamencie dyskutowane są akurat faktycznie dość kontrowersyjne propozycje zmian dotyczących pozycji sędziów Trybunału Konstytucyjnego i procedur w nim obowiązujących. Tyle że o nich akurat jako żywo w trakcie kampanii żaden z kandydatów się chyba nie zająknął.

Po drugie, zmian konstytucyjnych nie da się przeprowadzić ot tak. Potrzebna jest do nich stosowna większość, którą w obecnej sytuacji uzyskać byłoby raczej trudno. Stąd choćby nierealność przeforsowania jednomandatowych okręgów wyborczych.

I wreszcie, Andrzej Duda wprawdzie wygrał wybory, ale głową państwa jeszcze nie jest. Apel o zaniechanie „poważnych zmian” (skądinąd kto miałby określać, co to znaczy?) oznacza zaś w praktyce chęć sprowadzenia na najbliższe miesiące roli rządu wyłącznie do administrowania państwem, a także zanegowanie uprawnień wciąż urzędującego – było nie było – prezydenta. To i mało eleganckie, i nie służy narodowej zgodzie, o której też mówił (słusznie) w swym wystąpieniu prezydent elekt. W gruncie rzeczy zaś również niekonstytucyjne.

Nie mówiąc o tym, że wciąż nie jest jednak znany wynik jesiennych wyborów parlamentarnych, a więc to, kto obejmie wówczas rząd i z kim przyjdzie nowemu prezydentowi sprawować władze w państwie.

Więcej na ten temat
Reklama

Codzienny newsletter „Polityki”. Tylko ważne tematy

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość potwierdzającą.
By dokończyć proces sprawdź swoją skrzynkę pocztową i kliknij zawarty w niej link.

Informacja o RODO

Polityka RODO

  • Informujemy, że administratorem danych osobowych jest Polityka Sp. z o.o. SKA z siedzibą w Warszawie 02-309, przy ul. Słupeckiej 6. Przetwarzamy Twoje dane w celu wysyłki newslettera (podstawa przetwarzania danych to konieczność przetwarzania danych w celu realizacji umowy).
  • Twoje dane będą przetwarzane do chwili ew. rezygnacji z otrzymywania newslettera, a po tym czasie mogą być przetwarzane przez okres przedawnienia ewentualnych roszczeń.
  • Podanie przez Ciebie danych jest dobrowolne, ale konieczne do tego, żeby zamówić nasz newsletter.
  • Masz prawo do żądania dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, a także prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, a także prawo do przenoszenia swoich danych oraz wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Czytaj także

Kultura

Zapomniana historia Mietka Kosza

Film Macieja Pieprzycy „Ikar. Legenda Mietka Kosza” z brawurową rolą Dawida Ogrodnika przypomina wielką postać tytułowego niewidomego pianisty. To powód, by raz jeszcze zastanowić się nad wciąż nośnym mitem artysty straceńca.

Mirosław Pęczak
19.10.2019
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną