Oby nie ostał się ino sznur
Lepiej, żeby politycy Razem byli mądrzy przed szkodą. Oby nie ostał się ino sznur
Pozostały do wyborów parlamentarnych rok może jeszcze przynieść wiele zdarzeń, które odcisną się na wyniku głosowania. Jednak już teraz rezultaty wyborów w innych krajach oraz doświadczenia naszych polskich starć pozwalają przewidzieć z całą pewnością, że walka będzie niezwykle wyrównana, a o wygranej przesądzi niewielka przewaga głosów.
Po stronie demokratycznej kluczowe znaczenie będzie mieć to, co się stanie na lewicy. KO trzyma się bowiem mocno, a i PSL da sobie radę, jak we wszystkich wcześniejszych elekcjach. Nie wiadomo tylko, jak zagospodarowane zostanie 10–12 proc., pozyskiwane w sondażach przez lewicę. Wszystko zależy od formuły startu. Jeśli lewica wystawi jedną wspólną listę, przesądzi o sukcesie demokratów. Za to dwie, konkurencyjne, sprowadzą klęskę, bo nie tylko podzielą głosy, ale w atmosferze wzajemnych oskarżeń i połajanek nie przebije się lewicowa wizja Polski dbającej o wyrównywanie szans życiowych i wspierającej tych, którzy nie radzą sobie bez pomocy państwa.
Za wspólnym startem opowiada się Włodzimierz Czarzasty, lider Nowej Lewicy. Był czas, że zgłaszałem zastrzeżenia wobec tego polityka, ale rola, jaką odgrywa od trzech lat, nakazuje zweryfikować krytyczny sąd i docenić jego starania, także o lewicowy front w rozstrzygającym boju z nacjonalistyczno-populistyczną brunatniejącą prawicą. Szkoda, że nie chcą o takim rozwiązaniu słyszeć politycy partii Razem. Jakby nie rozumieli, że na podziale lewicy stracą i polska demokracja, i oni sami, a jedynym wygranym będzie prawica. Łatwo może bowiem dojść do powtórki z 2015 r., kiedy zwaśniona lewica zdobyła ponad 11 proc. głosów i ani jednego mandatu, otwierając tym samym PiS drogę do władzy.
Ale nawet jeśli startujące w 2027 r. oddzielnie Nowa Lewica i Razem weszłyby do Sejmu, to miałyby niewięcej niż kilkunastu posłów.