Amerykańskie wybory połówkowe już dawno nie cieszyły się takim zainteresowaniem światowych mediów jak obecnie. Ale też już dawno amerykańska polityka tak mocno, arogancko i bez skrępowania nie ingerowała w wewnętrzne sprawy innych państw, w tym także sojuszniczych.
Przez ostatnie 10 lat związany z Donaldem Trumpem ruch MAGA, przy wsparciu technologicznych gigantów, którzy w prezydencie USA znaleźli wygodne narzędzie realizacji własnych wizji, świadomie i celowo wspierał na całym świecie prawicowych populistów. Nawet wtedy, gdy ci jawnie łamali zasady demokracji liberalnej – jak Viktor Orbán na Węgrzech, flirtowali z Putinem – jak niemiecka AFD, czy przyjmowali pieniądze od rosyjskich oligarchów – jak Marine Le Pen we Francji. MAGA bezwarunkowo wspierała antyunijne partie, a Trump niejednokrotnie osobiście angażował się we wsparcie prawicowych kandydatów, chwaląc się później, że zawdzięczają mu zwycięstwo – jak zrobił to w przypadku Karola Nawrockiego.
Właśnie dlatego przegrana Partii Republikańskiej w listopadowych wyborach boleśnie uderzy we wszystkich, którzy przez ostatnie lata grzali się w złotym blasku Donalda Trumpa. A jest to przegrana wyjątkowa, bo największą klęskę ponieśli ci kandydaci, których amerykański prezydent wspierał osobiście! Wyborcy odrzucili nie tyle nawet Republikanów, ile pewien styl uprawiania polityki, który wraz z drugą kadencją Trumpa stał się normą: skorumpowany, nieliczący się z prawdą i zdrowym rozsądkiem, agresywny, arogancki, bezwzględny.
Przegrana trumpistów to cios także w polską prawicę – na czele z PiS – która w bezkrytycznym uwielbieniu dla Trumpa posuwała się do granic śmieszności. I nie myślę teraz o czerwonych czapeczkach z napisem: „Make America Great Again”, noszonych przez Jarosława Kaczyńskiego, Mariusza Goska czy Dominika Tarczyńskiego, ani o skandowaniu w polskim parlamencie: „Donald Trump, Donald Trump” – czego zresztą Jarosław Kaczyński zdążył się już publicznie wyprzeć.