Kultura

Teatr

Teatr: autorskie podsumowanie 2016 r.

„Dziady” w reż. Michała Zadary – po raz pierwszy w całości „Dziady” w reż. Michała Zadary – po raz pierwszy w całości Maciej Kulczyński / PAP

1. Dziady, reż. Michał Zadara, Teatr Polski we Wrocławiu.

Pierwsza w historii inscenizacja bez skracania tekstu wieszcza trwa 14 godzin i dowodzi, że Mickiewicz nie tylko wielkim poetą był, ale też scenarzystą współczesnej polskiej rzeczywistości, z powstającymi z grobu upiorami i niekończącą się narodową vendettą.

2. Żony stanu, dziwki rewolucji, a może i uczone białogłowy Jolanty Janiczak i Wiktora Rubina, Teatr Polski w Bydgoszczy.

O tym, że w haśle rewolucji francuskiej „wolność, równość, braterstwo” zapomniano o siostrzeństwie i ten błąd wciąż na nowo trzeba naprawiać. Rewolucyjny spektakl, który dosłownie wyprowadza ludzi na ulice.

3. Biała siła, czarna pamięć, reż. Piotr Ratajczak, Teatr Dramatyczny w Białymstoku.

Zawieszone nad sceną białe wiatraczki, kręcąc się, wyglądają jak swastyki. Wietrzyku, który robią, nie widać, a wywołuje ciarki. Tak samo działa ideologia narodowo-katolicka, w Białymstoku i w Polsce.

4. Żelazne waginy Michała Walczaka i Macieja Łubieńskiego, Kluboteatr Dzika Strona Wisły w Warszawie.

Z humorem, na punkową i feministyczną nutę o m.in. rewolucji matek, strachu klasy średniej przed pisowską dyktaturą i nowym bohaterze lewicy – papieżu Franciszku.

5. Kosmos, reż. Krzysztof Garbaczewski, Stary Teatr w Krakowie.

Gombrowicz o szukaniu sensu w chaosie rzeczywistości, teoriach spiskowych i fabrykowaniu potwierdzających je dowodów. Aktualne.

6. Artyści Pawła Demirskiego i Moniki Strzępki, TVP2.

Serial o podzielonym teatrze i takiejże Polsce, które jednoczy wspólny wróg: kapitalizm i korupcja. Z zapowiedzią rewolucji w fantasmagorycznym finale.

7. Henrietta Lacks, reż. Anna Smolar, Centrum Nauki Kopernik i Nowy Teatr w Warszawie.

Udana próba przypomnienia postaci dawczyni komórek Hela, w której znalazło się miejsce na wykład z medycyny, show Oprah Winfrey z pytaniami z bioetyki, a także śpiew i taniec.

8. Matki i synowie, reż. Krystyna Janda, Teatr Polonia w Warszawie.

Janda w poruszającej roli reprezentantki rodziców, którzy nie potrafią pokonać egoizmu każącego w dzieciach widzieć realizację własnych marzeń. Teatr jednocześnie popularny i edukacyjny.

9. Wszystko o mojej matce, reż. Michał Borczuch, Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie.

Osobista opowieść o zmarłych matkach połączona z przefiltrowanymi przez film Almodóvara pytaniami o rolę sztuki w (re)konstruowaniu naszej pamięci, budowaniu tęsknoty i łagodzeniu jej.

10. Zrób siebie, reż. Marta Ziółek, Komuna Warszawa.

„Między siłownią, imprezą techno a korporacyjnym kościołem mindfulness” – jak piszą twórcy ironiczno-gorzkiego show z pogranicza tańca, sztuk wizualnych i pokazu mody – wykuwa się współczesny człowiek.

Polityka 52/53.2016 (3091) z dnia 18.12.2016; Afisz. Premiery; s. 115
Oryginalny tytuł tekstu: "Teatr"
Reklama

Czytaj także

Społeczeństwo

Rzeź ptaków

Co roku myśliwi zabijają około 200 tys. ptaków. Wyłącznie dla własnej rozrywki. Żadnych innych powodów polowania na ptaki nie ma.

Joanna Podgórska
05.12.2019
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną