Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień

SUBSKRYBUJ
Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 24,99 zł!

Subskrybuj
Kultura

Zbuntowane kobiety

Reżyser Sebastián Lelio o tym, jak kino zmieniło Chile

Sebastián Lelio z Danielą Vegą, odtwórczynią głównej roli w „Fantastycznej kobiecie” na festiwalu w San Sebastian. Sebastián Lelio z Danielą Vegą, odtwórczynią głównej roli w „Fantastycznej kobiecie” na festiwalu w San Sebastian. Juan Herrero/EPA / PAP
O tym, jak film zmienił Chile, mówi Sebastián Lelio, reżyser nagrodzonej Oscarem „Fantastycznej kobiety”, do kupienia za tydzień z POLITYKĄ.
Ekipa filmu „Nieposłuszne” na festiwalu Tribeca Film, drugi od lewej Sebastián Lelio.Backgrid/Forum Ekipa filmu „Nieposłuszne” na festiwalu Tribeca Film, drugi od lewej Sebastián Lelio.

JANUSZ WRÓBLEWSKI: – Co pana skłoniło do nakręcenia filmu o transseksualnej kobiecie?
SEBASTIÁN LELIO: – Początkowo impulsem wcale nie była chęć opowiedzenia historii o osobie zmieniającej płeć. Interesowało mnie pytanie, co się dzieje z człowiekiem, gdy nagle w jego ramionach umiera ktoś najbliższy. Prawdopodobnie jest to jeden z najgorszych scenariuszy, gdyż oprócz szoku i cierpienia natychmiast wpada się w krąg podejrzenia o spowodowanie tej śmierci. A co, jeśli to byli kochankowie, których łączyły prawdziwe, głębokie uczucia, i jak ta sytuacja mogłaby wpłynąć na dalsze życie? Postanowiłem to jeszcze bardziej skomplikować, obsadzając w głównej roli transseksualną kobietę.

Ostatnimi czasy powstało sporo filmów eksplorujących temat zmiany płci...
Próbowałem dotknąć problemu tożsamości szerzej. Jedną z kluczowych kwestii była chęć przyjrzenia się, jak ludzie postrzegają innych i jak to postrzeganie wymusza albo fałszywie definiuje zachowania kogoś, kto wymyka się przypisywanej mu roli i patrzy na świat z zupełnie innej perspektywy. Z jednej strony tradycyjne podejście do związków partnerskich, małżeństwa, funkcjonowania w konserwatywnym społeczeństwie, a z drugiej próba narzucenia własnych reguł. W języku hiszpańskim jest słowo, które odnosi się do seksualnej tożsamości i stylu narracji: genero. Film – jeśli ma być ciekawy i intrygujący – musi przekraczać ramy gatunkowe, być transgenero, tak jak moja bohaterka.

Jeśli chodzi o artystyczne inspiracje, co było punktem odniesienia?
Lubię, gdy film się zaczyna w klasyczny sposób, a potem przyspiesza, zmienia kierunek, zaskakuje widza nieoczekiwaną woltą. Z tradycyjnego romansu w stylu lat 50. „Fantastyczna kobieta” przeistacza się w thriller, opowieść detektywistyczną, historię o duchach, której patronuje „Zawrót głowy” Hitchcocka, gdzie główna postać też po kilku minutach znika z ekranu.

Polityka 27.2018 (3167) z dnia 03.07.2018; Kultura; s. 74
Oryginalny tytuł tekstu: "Zbuntowane kobiety"
Reklama