Film

Francuski zakalec

Recenzja filmu: "Nieobliczalni", reż. David Charhon

Omar Sy (od lewej ) i Laurent Lafitte, policyjny duet nie do śmiechu. Omar Sy (od lewej ) i Laurent Lafitte, policyjny duet nie do śmiechu. Gutek Film / materiały prasowe
Miało być zabawnie, lekko, ironicznie, wyszedł pokraczny francuski zakalec.

Omar Sy, gwiazda „Nietykalnych” – największego przeboju francuskiej kinematografii (zobaczyło go ponad 20 mln widzów) – powtarza rolę kłótliwego, sympatycznego, czarnoskórego prostaka o złotym sercu, uparcie kontestującego zasady dobrego wychowania. W „Nieobliczalnych” występuje w policyjnym duecie z lalusiowatym karierowiczem (Laurent Lafitte), który ma chrapkę na stanowisko komendanta i wszystkie ślicznotki w okolicy. Bardziej niedobranej pary tropiącej groźnych przestępców w środowisku swingersów w podparyskiej dzielnicy Bobigny nie można sobie wyobrazić.

Miało być zabawnie, lekko, ironicznie, zgodnie z żelazną hollywoodzką zasadą, że sukces rodzi sukces. Zamiast wdzięcznej parodii „Gliniarza z Beverly Hills” i „Zabójczej broni” wyszedł pokraczny francuski zakalec. Ciastko bez smaku, które wstyd nawet pokazywać w ramach telewizyjnej zapchajdziury. Aktorzy robią za pajaców, dialogi żenują głupotą, reżyser nie panuje nad dramaturgią, obciachowa muzyka zarzyna resztki emocji. Krótko mówiąc, jeśli kogoś kusi, by koniecznie wyrzucić pieniądze w błoto, są na to ciekawsze sposoby.

 

Nieobliczalni, reż. David Charhon, prod. Francja, 85 min

Polityka 15.2013 (2903) z dnia 09.04.2013; Afisz. Premiery; s. 68
Oryginalny tytuł tekstu: "Francuski zakalec"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Historia

Marian Turski: Przeżyłem dwa marsze śmierci. Po wojnie nic nie pamiętałem

Najpierw miałem trwającą 20 lat amnezję. A potem nie chciałem. Dopiero kiedy w 2001 r. otwarto dla zwiedzających saunę (łaźnię), zgodziłem się coś powiedzieć publicznie.

Jacek Żakowski
27.01.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną