Film

Księga rekordów Szutki

●●●●●○

W miasteczku położonym na Bałkanach, będącym największym skupiskiem Romów na południu Europy, ukazują się duchy, transseksualiści trenują boks, ludzie boją się wampirów, a znachorzy odczyniają uroki. Wyliczam tylko niektóre dziwy i atrakcje, które pojawiają się w niezwykłym zgoła dokumencie etnograficznym „Księga rekordów Szutki”, wyreżyserowanym przez pochodzącego z dawnej Jugosławii wybitnie zdolnego artystę Aleksandra Saszę Manica. Zapewniam też, że każda minuta tego uroczego, dowcipnego filmu jest w stanie zaskoczyć, pomimo że narrator nie napina się wcale, żeby na siłę kompromitować lub wyśmiewać czyjąkolwiek głupotę.

Reżyserskie intencje wyrażone w postawie Doktora Kolio są całkiem odmienne. Wkraczamy w ubogi, prymitywny świat, którym autor się zachwyca, obdarza go miłością, a jednocześnie ma do niego kosmiczny dystans. Osławiony magiczny realizm tyle razy opisywany i podziwiany na kartach powieści Gabriela Garcii Marqueza znajduje taki oto filmowy ekwiwalent i nie szkodzi, że rzecz dzieje się daleko od Kolumbii.

Film Manica trafia w serca i porusza zmysły podobnie jak mityczny, wyobraźniowy świat Macondo.

Reklama

Czytaj także

Kraj

Polska bordową wyspą

Mimo antysmogowego wzmożenia marsz do oczyszczenia polskiego powietrza będzie długi.

Jędrzej Winiecki
01.12.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną