Film

„Obiecująca. Młoda. Kobieta”. Czyli jak wyprostować świat

Recenzja filmu: „Obiecująca. Młoda. Kobieta”, reż. Emerald Fennell

„Obiecująca. Młoda. Kobieta.”, reż. Emerald Fennell „Obiecująca. Młoda. Kobieta.”, reż. Emerald Fennell Merie Weismiller Wallace/Focus Features
Film wyróżnia się bezczelną, bezkompromisową formą.

Największe zaskoczenie wystrzałowego debiutu reżyserskiego Emerald Fennell, trzydziestoparoletniej scenarzystki, a także aktorki znanej z serialu „The Crown” (gra w nim Camillę Parker-Bowles), wiąże się z jego niezrównoważoną konwencją. Sytuuje ona film gdzieś między wystylizowanym kinem zemsty w rodzaju „Kill Bill”, czarną (anty)romantyczną komedią bądź też kreśloną ostrą kreską satyrą. Kto nie lubi ideologii (feminizm), stwierdzi, że chodzi w nim o wymierzenie sprawiedliwości przestępcom seksualnym. Tytułową „obiecującą młodą kobietę”, zapewne nieprzypadkowo rówieśniczkę reżyserki, pochłania misja cywilizowania zwyrodniałego, patriarchalnego świata ukrywającego się pod przyjemną fasadą sielskiego miasteczka. Zanim bohaterka ugrzęzła jako barmanka w bajkowo-landrynkowym pubie, była nieźle zapowiadającą się studentką medycyny. Mieszka z rodzicami w ich domu przypominającym parodię Disneylandu.

Obiecująca. Młoda. Kobieta. (Promising Young Woman), reż. Emerald Fennell, prod. USA, Wielka Brytania, 113 min

Polityka 10.2021 (3302) z dnia 02.03.2021; Afisz. Premiery; s. 68
Oryginalny tytuł tekstu: "„Obiecująca. Młoda. Kobieta”. Czyli jak wyprostować świat"
Reklama

Czytaj także

Fotoreportaże

Urok małych liczb. Najlepsze polskie apartamentowce

Zamiast balkonów na długość stopy i niedoświetlonych parapetów są szerokie tarasy i wielkie okna, zamiast anonimowości – przestrzenie, które sprzyjają spotkaniom z sąsiadami. Najlepsze polskie apartamentowce mają mało mieszkań, wyjątkową architekturę i położenie. Niestety, kameralne wciąż znaczy rzadkie i ekskluzywne.

Marta Polny
28.09.2021