Przejdź do treści
Reklama
Reklama
Film

Seks i czułość

Dramat „Moje własne Idaho” z 1991 r. Gusa van Santa - poety kina i piewcy straconego pokolenia.

Amerykanina Gusa van Santa nazwano poetą kina i piewcą straconego pokolenia po zrealizowanym w 1991 r. dramacie „Moje własne Idaho”. Jest to w pełni autorski film o bezdomności, homoseksualizmie, narkotykach i prostytuowaniu się. Opowiedziana historia sprowadza się do opisu psychologicznej relacji dwóch chłopców wałęsających się po ulicach Portland. Jeden z nich pochodzi z dobrej, zamożnej rodziny, drugi jest kompletnym outsiderem marzącym o spotkaniu dawno utraconej matki.

Główne role zagrali idole nastolatków: Keanu Reeves (według historyków kina jest to jego najlepszy występ w karierze) i River Phoenix, który zmarł tragicznie po przedawkowaniu narkotyków w wieku 23 lat. Niekonwencjonalna, pełna uskoków czasowych narracja, niezwykły klimat zdjęć pokazują skalę wyobraźni reżysera, który po krótkim romansie z Hollywood rozwinął później, np. w „Słoniu” i „Gerrym”, eksperymentalny styl. Szkoda tylko, że polski dystrybutor nie wpadł na pomysł, by do DVD dołączyć nieznany u nas, a bliźniaczo podobny debiut van Santa – „Mala Noche”.

Reklama

Czytaj także

null
Kraj

Nawrocka i Brzezińska-Hołownia, mundurowe emerytki przed 40. Jak to możliwe? Ten system to tabu

Pierwsza dama Marta Nawrocka i niedoszła pierwsza dama Urszula Brzezińska-Hołownia, obie przed czterdziestką, zostały mundurowymi emerytkami. Armia młodych pobierających do końca życia emerytury mundurowe rośnie szybciej niż tych, którzy mają nas bronić. Każdego roku państwo wydaje na nie ponad 30 mld zł. Ten system to tabu.

Joanna Solska
24.02.2026
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną