Książki

Nadwrażliwiec i geniusz

Recenzja książki: Susan Sontag, "Odrodzona. Dzienniki", tom 1, 1947–1963

materiały prasowe
Zagłębienie się w zapiski najpierw 14-, a później 20- czy 25-letniej Susan Sontag jest fascynujące na kilku poziomach.

„Odrodzona”, wycinek 16 lat życia Susan Sontag, to – jak słusznie napisał w przedmowie syn pisarki – „wyłaniający się (…) surowy i nieupiększony obraz Susan Sontag jako młodej kobiety, która z pełną świadomością i determinacją tworzy osobę, jaką pragnie zostać”. Im dłużej brniemy przez gąszcz myśli eseistki, tym więcej prześladujących ją demonów zauważamy: niemożność uznania siebie za istotę seksualną, autooskarżenia o fałsz. Dylematy te nie pozwalają zapomnieć – a może właśnie tym bardziej przypominają? – o rzeczywistym geniuszu intelektualnym, z jakim poprzez lekturę tego dziennika mamy okazję obcować. To geniusz wymagający, za którym musimy podążać, wysilając wszystkie szare komórki, przypominając sobie wszystkie książki, jakie przeczytaliśmy. A i tak możemy być pewni, że o większości lektur Sontag nie mieliśmy dotychczas pojęcia.

Zagłębienie się w zapiski najpierw 14-, a później 20- czy 25-letniej Susan Sontag jest fascynujące na kilku poziomach: jako strumień świadomości, zapis wyrwanych z kontekstu pojęć; jako studium odkrywania własnego homoseksualizmu oraz próba określenia stosunku do swojej orientacji, wreszcie jako wejście w skórę nadwrażliwca i geniusza. Cechy te sprawiły, że życie Sontag, którego obraz wyłania się z „Odrodzonej”, to jednocześnie przekleństwo i błogosławieństwo.

Susan Sontag, Odrodzona. Dzienniki, tom 1, 1947–1963, przeł. Dariusz Żukowski, Wydawnictwo Karakter, Kraków 2012, s. 384

Polityka 43.2012 (2880) z dnia 24.10.2012; Afisz. Premiery; s. 72
Oryginalny tytuł tekstu: "Nadwrażliwiec i geniusz"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Społeczeństwo

Emeryci na psychotropach

Potrafią wyłudzać recepty, tłumaczyć, że od leków, które nie uzależniają, mają alergię. I dlatego muszą brać psychotropy. A psychiatrzy przyznają: rekordziści potrafią brać je przez kilka lat.

Katarzyna Kaczorowska
26.09.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną