Książki

Teatr za murem

Recenzja książki: Ryszard Marek Groński, „Ale głach! Wszyscy równi”

materiały prasowe
To literatura piękna sensu stricto! Jest intryga, miłość i zdrada.

Jest to książka o ludziach teatru w latach okupacji. Zwłaszcza teatrów rewiowych i kabaretowych. W szczególności w getcie warszawskim, ale również – fragmentarycznie – poza murami. O tekstach, jakie wtedy powstawały (niektóre kuplety są cytowane, nader smakowite). O postawach ludzi teatru wobec właścicieli teatrzyków, którzy z reguły współpracowali z kolaborantami. O miłościach i nienawiściach – po raz pierwszy tak szeroko zostało omówione zjawisko kochających inaczej (wewnątrz murów i poza nimi). A jednocześnie, choć wszystko obraca się wokół teatru, otrzymujemy olbrzymią porcję wiedzy o tle społecznym getta, o szczegółach życia codziennego, o nastrojach ulicy, o jej truwerach. I nieprzypadkowo tytuł Groński zapożyczył ze znanego zawołania barda – a zarazem błazna, bo takim wolno więcej – gettowego Rubinsztajna. „Wszyscy równi” – i w swoich potrzebach, i wobec śmierci.

Ryszard Marek Groński, Ale głach! Wszyscy równi, MUZA SA, Warszawa 2016, s. 159

Książka do kupienia w sklepie internetowym Polityki.

Polityka 37.2016 (3076) z dnia 06.09.2016; Afisz. Premiery; s. 70
Oryginalny tytuł tekstu: "Teatr za murem"

Czytaj także

Kultura

Zapomniana historia Mietka Kosza

Film Macieja Pieprzycy „Ikar. Legenda Mietka Kosza” z brawurową rolą Dawida Ogrodnika przypomina wielką postać tytułowego niewidomego pianisty. To powód, by raz jeszcze zastanowić się nad wciąż nośnym mitem artysty straceńca.

Mirosław Pęczak
19.10.2019