Recenzja książki: Ewa Winnicka, „Milionerka”

Amerykański sen Polki
Nazwisko Barbary Piaseckiej Johnson, żony Sewarda Johnsona, właściciela gigantycznej firmy kosmetycznej, było na ustach wszystkich, kiedy pokazywała w Polsce swoją kolekcję sztuki czy wspierała opozycję, a potem rozmaite polskie przedsięwzięcia.
materiały prasowe

W Ameryce głośno było o niej za sprawą procesów z dziećmi Johnsona o spadek: „Miała posprzątać dom, a nie nasze konta” – podsumowały dzieci historię Kopciuszka z Polski. Ewa Winnicka opowiada tę historię różnymi głosami, ale bardzo wyrazisty jest ton narracji, znany z jej poprzednich książek – „Londyńczyków” i „Angoli”. Dosadny i lekko ironiczny, punktujący bohaterkę, bo jest to opowieść, w której nie ma bohaterów sympatycznych. Barbara wyjeżdżała z Polski z założeniem: „Jeśli wrócę, to tylko rolls-royce’em”. Jej mąż, który w momencie ślubu miał 76 lat (Barbara – 34), nie utrzymywał dobrych relacji z dziećmi, córka oskarżała go o molestowanie. Polska pokojówka w bikini zawróciła mu w głowie. A sama dzięki temu małżeństwu spełniła swoje marzenia – stworzyła kolekcję sztuki i otaczała się artystami i arystokracją (jako córka Pelagii i Wojciecha ze Staniewicz nie mogłaby trafić do lepszego towarzystwa). Uderzające w tej historii jest jej niezakorzenienie i samotność – owszem, podbiła Amerykę, ale nie weszła do nowojorskiej socjety. Otaczała się polską służbą, urządzała rezydencję w polskim stylu, ale Polakom nie ufała, łatwo zrażała się do ludzi. A cała gigantyczna fortuna Piaseckiej Johnson gdzieś uleciała. Symbolicznym obrazem jest stan wrocławskiego nagrobka bohaterki, z którego odpadają litery.

Ewa Winnicka, Milionerka, Znak, Kraków 2017, s. 384

Książka do kupienia w sklepie internetowym Polityki.

Czytaj także

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną