Książki

Na ruchomych piaskach

Recenzja książki: Elise Karlsson, „Linia”

materiały prasowe
Bohaterką trzeciej powieści Elise Karlsson jest Emma, która po serii tymczasowych prac i pustych przebiegów znajduje zatrudnienie w dużej korporacji.

Bohaterka pochodzi, podobnie jak szwedzka pisarska, z przedmieść o złej reputacji i próbuje swą przeszłość – w obawie przed odrzuceniem – zakryć, wtopić się w nowe miejsce. Słowo „praca” odmieniane jest w „Linii” przez wszystkie przypadki. Najczęściej jest ona jednak tymczasowa lub wakacyjna. By znaleźć się po drugiej stronie tytułowej linii, odsunąć od siebie widmo depresji, Emma angażuje w nowe zajęcie całe swe wewnętrzne życie. Praca staje się jej jedynym celem i sensem życia. Ściany biurowca rzeczywiście zaczynają stanowić granice tego, kim jest i kim może być. Karlsson kreśli portret pokolenia, które utknęło w niepewnych warunkach pracy, i świata, gdzie praca stała się centralnym punktem tożsamości. Choć Emmie udaje się znaleźć za linią, w upragnionym wewnątrz, to nie odzyskuje stabilności. W istocie musi o nią cały czas walczyć, budując ochronny pancerz, który odgradza ją od wszelkiego zewnętrza i inności. „Linia” w sposób wyostrzony odsłania obecny kształt świata pracy i podszyte lękiem życie zredukowane boleśnie do powtarzania tego samego. Stawką tego pisania jest wywołanie w czytelniku uczucia tęsknoty za czymś więcej – za jakimś „gdzie indziej” i „inaczej”.

Elise Karlsson, Linia, tłum. Dominika Górecka, Wydawnictwo Pauza, Warszawa 2020, s. 208

Polityka 8.2020 (3249) z dnia 18.02.2020; Afisz. Premiery; s. 74
Oryginalny tytuł tekstu: "Na ruchomych piaskach"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Nauka

Psi umysł

Nie my udomowiliśmy psy. One zrobiły to same i dzięki temu, pod pewnymi względami, stały się bystrzejsze od szympansów.

Marcin Rotkiewicz
01.06.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną