Książki

Historia bezdzietności

Recenzja książki: Andrzej Muszyński, „Bez”

materiały prasowe
Muszyński z dużą wrażliwością bada przestrzenie lęków i obcości.

Ta opowieść dobrze się zaczyna – od surowego opisu poranka w zimnym domu we wsi w dolinie pod Krzeszowicami. Władek rozpala piec, bada grzejniki, obchodzi wszystkie piętra zaniedbanego domu, zagląda do Joanny, która śpi w kuchni. Potem poznajemy historię tego małżeństwa czterdziestolatków z długim stażem, które od wielu lat stara się o dziecko. Muszyński portretuje całą okolicę – surowość przyrody i okrucieństwo relacji międzyludzkich. Wszystko koncentruje się wokół mogiły nienarodzonych dzieci. Opowieść Muszyńskiego jest nierówna: miejscami meandryczna i pełna poetyckich dygresji, sprawia wrażenie nadmiaru i chaosu. Z drugiej strony jest to portret życia wewnętrznego, natężonej ciemności i rozpaczy, i są tu fragmenty znakomite.

Andrzej Muszyński, Bez, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2020, s. 221

Polityka 11.2020 (3252) z dnia 10.03.2020; Afisz. Premiery; s. 74
Oryginalny tytuł tekstu: "Historia bezdzietności"

Czytaj także

Nauka

Skąd dramatyczne wahania liczby infekcji covid-19?

Czym tłumaczyć gwałtowny spadek raportowanych zakażeń koronawirusem? Rozmawiamy z dr. Franciszkiem Rakowskim z ICM, który modeluje przebieg pandemii od samego jej początku.

Karol Jałochowski
26.11.2020