Książki

Rosnące przygnębienie

Recenzja książki: Dorota Sumińska, „Dość. O zwierzętach i ludziach, bólu, nadziei i śmierci”

materiały prasowe
Sumińska po raz kolejny podejmuje bezkompromisową walkę o prawa zwierząt do godnego życia, niepowierzchownie wpisującą się w obecną dyskusję wokół „5 dla zwierząt”.

Szanujemy, lubimy, kochamy; dręczymy, zabijamy, jemy. Do czego jest w stanie posunąć się człowiek wobec zwierząt? W swojej najnowszej książce Dorota Sumińska przyjmuje na przemian trzy perspektywy widzenia. Raz wchodzi w skórę zwierząt, by móc opowiedzieć ich osobiste historie i poczuć zadawane im rany. Za chwilę staje się na powrót człowiekiem, by pokazać, jak łatwo potrafi on zamienić się w bezwzględnego zabójcę. A w trzecim wcieleniu występuje jako badaczka; naświetla skalę problemu poprzez liczby, fakty, reguły. I w każdej z tych perspektyw bezlitośnie demaskuje ludzką hipokryzję wobec zwierząt językiem ujmującym w swej prostocie, ale i przerażającym w przedstawianiu szczegółów.

Dorota Sumińska, Dość. O zwierzętach i ludziach, bólu, nadziei i śmierci, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2020, s. 160

Polityka 45.2020 (3286) z dnia 03.11.2020; Afisz. Premiery; s. 70
Oryginalny tytuł tekstu: "Rosnące przygnębienie"
Reklama

Czytaj także

Kultura

Rafał Wojaczek pod gwiazdą rozpaczną

Swego czasu stał się idolem i do dziś rozbudza namiętności wśród czytelników. Spośród wielu młodo zmarłych literackich straceńców i nadwrażliwców może jeszcze Halina Poświatowska wywołuje czytelnicze emocje. Blednie za to mit Edwarda Stachury, mało kto wraca do wierszy Andrzeja Bursy czy prozy Marka Hłaski. Dlaczego jedne literackie legendy trwają, inne zdają się rozwiewać?

Mirosław Pęczak
08.12.2001