Książki

Życie, trwaj!

Recenzja książki: Frédéric Beigbeder, „Życie bez końca”

materiały prasowe
Ludzkość, która marzyła o okiełznaniu natury i przezwyciężeniu śmierci, potyka się o wirusa.

W „Życiu bez końca” Frédéric Beigbeder bierze się za bary z ludzkim przemijaniem i nieuchronnością śmierci. Podchodzi jednak do tego z dezynwolturą typową dla skupionego na autopromocji celebryty, który cynizm maskuje ironią. Sprawdza się to jednak doskonale. Rozbawieni tym, że samiec alfa z przerażeniem dostrzega możliwość utraty dóbr doczesnych, dajemy się wciągnąć w jego poszukiwania drogi do nieśmiertelności. A nawet mu kibicujemy, gdy pełen nadziei odwiedza kolejnych specjalistów od bio/nanotechnologii oraz poddaje się futurystycznym zabiegom, byle tylko oszukać czas i okpić śmierć. Jakkolwiek to, o czym opowiadają rozmówcy Beigbedera, brzmi jak twarda science fiction, jego książka to – według słów samego autora – science non fiction.

Frédéric Beigbeder, Życie bez końca, przeł. Wiktor Dłuski, Noir sur Blanc, Warszawa 2020, s. 296

Polityka 49.2020 (3290) z dnia 01.12.2020; Afisz. Premiery; s. 82
Oryginalny tytuł tekstu: "Życie, trwaj!"

Czytaj także

Historia

Ostatni niemiecki jeniec

W czasie drugiej wojny w obozach jenieckich w USA znalazły się setki tysięcy niemieckich żołnierzy. Wielu z nich podjęło próby ucieczki. Ostatni ze zbiegów, urodzony w Świdnicy Georg Gaertner, ujawnił się po 40 latach.

Andrzej Fedorowicz
12.01.2021