Książki

Sztuczna Przyjaciółka

Recenzja książki: Kazuo Ishiguro, „Klara i słońce”

materiały prasowe
W pierwszej po przyznaniu mu Nagrody Nobla powieści Kazuo Ishiguro mierzy się z tematem sztucznej inteligencji.

W pierwszej po przyznaniu mu Nagrody Nobla powieści Kazuo Ishiguro mierzy się z tematem sztucznej inteligencji. Nie mamy tu jednak SI rozumianej jako byt przewyższający człowieka, jak maszyny z „Matrixa”, ale nasze idealne kopie. „Uważam, że mam wiele uczuć” – odpowiada Klara, tzw. Sztuczna Przyjaciółka, pytana o swoje życie wewnętrzne. „Im pilniej obserwuję, tym więcej jest uczuć, które są mi dostępne” – dodaje. A obserwacja to jej główne zajęcie, gdy śledzi przechodniów z wystawy sklepu, gdzie ona i inni SP czekają na swoich nabywców. A także potem, gdy trafia do domu dziewczynki Josie i próbuje dopasować się do jej życia, by być najlepszą przyjaciółką. Ishiguro łączy tu motywy z wcześniejszych książek.

Kazuo Ishiguro, Klara i słońce, przeł. Andrzej Szulc, Albatros, Warszawa 2021, s. 320

Polityka 12.2021 (3304) z dnia 16.03.2021; Afisz. Premiery; s. 74
Oryginalny tytuł tekstu: "Sztuczna Przyjaciółka"
Reklama

Czytaj także

Społeczeństwo

Szamani i inni szatani. Polska religijność zabobonna

Magiczna, zabobonna religijność staje się coraz bardziej powszechna w polskim Kościele. A pandemia jeszcze nasiliła te tendencje.

Joanna Podgórska
21.07.2021