Książki

Świadectwo Judasza

JeffreyArcher współczuje Judaszowi i poprawia jego reputację.

Judasz nie wziął trzydziestu srebrników, nie popełnił samobójstwa, dożył starości w żydowskiej sekcie esseńczyków i zdążył opowiedzieć, co słyszał i widział, odkąd przyłączył się do uczniów Jezusa. Tę relację usłyszał od ojca jego syn Beniamin Iskariota, a „opowiedział” Jeffrey Archer w „Ewangelii według Judasza”.

Judasz przystaje do Jezusa pod wpływem Jana Chrzciciela, gdy ten wyjawia, że nie jest wyczekiwanym przez żydów Mesjaszem – wysłańcem Boga Jedynego Jahwe. Judasz przenosi swą wiarę i nadzieję na Jezusa. Oczekuje, że jako Mesjasz wypełni on tradycję żydowską i obejmie królewską władzę nad narodem wybranym. Jednak słowa i czyny Jezusa, których jest świadkiem, napełniają go coraz większymi wątpliwościami: czy Mesjasz nazywałby siebie Synem Człowieczym, a uczniom kazałby nazywać siebie królem żydowskim i synem Dawida, czy wjeżdżałby do Jerozolimy na ośle i zapowiadał rychłą śmierć, zamiast triumfu nad rzymskim okupantem? Judasz traci wiarę, że Jezus jest Mesjaszem, ale nadal go kocha i podziwia jako proroka i nauczyciela. Dlatego przekazuje cenne informacje komuś, kogo dobrodusznie uznał za człowieka dobrej woli, któremu też zależy na tym samym. Po śmierci Jezusa kapłani kolaboranci rozpuszczają wśród ludu fałszywe wieści o zdradzie Judasza. Judasz wycofuje się na pustynię, do esseńczyków, i do końca życia opłakuje Jezusa. Umiera z rąk Rzymian ukrzyżowany jak Jezus.

Choć lord Archer napisał rzecz bardzo zgrabną i wciągającą, na kolana czytelnika nie rzuca. Pisarze, poeci i dramaturdzy światowi i polscy (np. Przerwa-Tetmajer, Rostworowski, Broszkiewicz, Maliński) wiele razy ulegali podobnej fascynacji egzystencjalną zagadką Judasza: człowieka, który musiał odegrać negatywną rolę, jaką wyznaczono mu w planie zbawienia. Ta tajemnica kazała Kościołowi powstrzymać się z ostatecznym potępieniem Judasza. Ale dopiero czasy współczesne próbują zupełnie na nowo odczytywać historię Judasza. Ponad 30 lat temu dość podobną interpretację przedstawił Henryk Panas w powieści „Według J.”. Nie sugeruję, że Archer popełnił plagiat, ale zwracam uwagę, że jego Judasz ma literackich prekursorów. Nie on pierwszy współczuje Judaszowi i poprawia jego reputację.
 

Jeffrey Archer, Ewangelia według Judasza, przeł. K.Zarzecki,z glosami ks. prof. F.J. Moloneya SDB, Rebis, Poznań2007, s. 101
 

Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Rynek

Maseczki pseudoochronne

Czy to bal maskowy, czy raczej taniec śmierci? Rząd każe nam nosić maseczki, ale już nie dba o to, co trafia na rynek. Czy maseczki sprzedawane w aptekach i sklepach naprawdę nas chronią?

Violetta Krasnowska
18.01.2021
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną