Piszemy o wszystkim, co ważne

Codziennie coś nowego. Bądź w centrum wydarzeń.

Subskrybuj
Książki

Trochę poezji

Bezkompromisowe wyznania.

Jolanta Stefko, laureatka zeszłorocznej edycji Nagrody Fundacji im. Kościelskich, w najnowszej książce poetyckiej „Przyjemne nieistnienie” podjęła ryzyko artystyczne, które z jednej strony powinno budzić podziw, z drugiej wątpliwości. Oto młoda poetka publikuje tomik składający się w większości z ascetycznych, aforystycznych i mądrościowych – jakby w duchu Księgi Koheleta utrzymanych – drobiazgów lirycznych.

Zaczyna mocno: „Przyśniło mi się, że mnie nie ma/i było mi z tym dobrze”. Przypomina to pesymistyczną dewizę starożytnych Greków: „Najlepiej dla człowieka byłoby, gdyby się nie narodził”. A zatem książka o cierpieniu, o traumie, o samotności. Ton jest szczery i wyrazisty. Przy dobrej woli czytelnika okazuje się przejmującym studium psychologicznym, porażającym bezkompromisowością wyznań.
 

Jolanta Stefko, Przyjemne nieistnienie, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2007, s. 54
 

  

Reklama

Czytaj także

Świat

Gerhard Schröder, towarzysz Putina. Toksyczny związek na dobre i złe

Były kanclerz Gerhard Schröder, który wciąż nie wyrzekł się przyjaźni z gospodarzem Kremla, jest symbolem wszystkich niemieckich problemów z Rosją. Ale wcale nie najgorszym.

Marek Orzechowski
19.05.2022
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną