Muzyka

Niebo w uszach

Są momenty niebywale wzruszające, może nawet przesadnie dla kogoś o mniej lirycznej wrażliwości (vide: „A gdybyśmy nigdy się nie spotkali”), są nawiązania do wcześniejszych dokonań („Czułe miejsce [Bosa 2005]”), jest dużo ciepłej, subtelnej muzyki z typowym dla Anny Marii słowiańskim klimatem, ale też z dobrym wyczuciem łagodnego jazzu.

Świetnie wypadają instrumentaliści, zwłaszcza Marek Napiórkowski i jego gitary, czy Henryk Miśkiewicz nie tylko na saksofonie, ale i na klarnecie i akordeonie. Ten album magnetycznie zmusza do słuchania, a raczej wsłuchania się, bo wiele tu subtelności, które mogą umknąć przy odbiorze mniej uważnym. Bardzo to wszystko dźwiękowo smakowite i słuchać można wiele razy po kolei.

Anna Maria Jopek, Niebo, Uniwersal

Reklama

Czytaj także

Rynek

Maseczki pseudoochronne

Czy to bal maskowy, czy raczej taniec śmierci? Rząd każe nam nosić maseczki, ale już nie dba o to, co trafia na rynek. Czy maseczki sprzedawane w aptekach i sklepach naprawdę nas chronią?

Violetta Krasnowska
18.01.2021
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną